Orgels zijn cool!

Door mcdronkz op maandag 3 januari 2011 22:25 - Reacties (24)
Categorie: -, Views: 6.263

Orgels zijn cool. En dan heb ik het niet over persť over draaiorgels, kerkorgels of drankorgels, maar met name over Hammondorgels en afgeleiden daarvan: zogenaamde electrische toonwielorgels. Hoewel een Hammondorgel niets nieuws is (integendeel, ze bestaan al sinds de jaren ‘30!), ben ik al een tijdje helemaal weg van dit – in mijn ogen – geweldige instrument! Hoewel orgels behoorlijk populair zijn, zijn ze niet zo algemeen bekend en geliefd als gitaren en piano’s, vandaar dat ik ze bij deze wat meer onder de aandacht wil brengen.

Maar wat is er dan zo cool aan?
Allereerst het geluid, vooral in combinatie met een Lesliespeaker. Geluid is een lastig te omschrijven fenomeen. Daarom neem ik voor het gemak even aan dat je in staat bent om geluid te kunnen waarnemen, en de YouTube filmpjes kunt bekijken om zelf te bepalen wat er zo karakteristiek is aan het geluid van een Hammondorgel.

Hoewel ik zelf slechts in zeer beperkte mate wat acceptabel klinkende muziek uit een piano of keyboard voort kan brengen, lijkt me de manier van spelen op een Hammondorgel op z’n zachtst gezegd interessant. Twee klavieren, voetpedalen, een volumepedaal, drawbars, een Leslie-schakelaar, je zult je ongetwijfeld tof voelen als je het allemaal beheerst.

Je kunt stellen dat een Hammondorgel een erg flexibel instrument is. Het is geen probleem om een baslijn te met je handen of voeten, en zelfs percussie behoort tot de mogelijkheden. Je zou een muziekstuk uitsluitend met een Hammondorgel kunnen spelen, zonder dat je het idee hebt dat je een ander instrument mist. Het instrument kan bovendien voor veel verschillende genres gebruikt worden, waaronder jazz, rock, soul en gospel.

Laat maar ’s horen dan.
Ik zal een zo breed mogelijk beeld (misschien is ‘geluid’ een beter woord in deze context) proberen te geven aan de hand van een aantal YouTube video’s. Het zijn niet alleen professionele artiesten, maar ook een aantal serieuze amateurs.

Allereerst deze absolute must-hear! Billy Preston, onder andere bekend als de ‘Fifth Beatle’ met de solo van ‘Get back’ en begeleiding van het alom bekende ‘Let it be’. De manier waarop hij hier ‘Summertime’ speelt is echt fenomenaal, net zoals de manier waarop hij J.S. Bach en Ray Charles ‘imiteert’.



Rhoda Scott. Erg lekker om naar te luisteren, speelt vooral jazz maar blijft ‘toegankelijk’, niet zoals die jazz waarop mensen echt willekeurige klanken lijken voort te brengen en waar als niet-'kenner' eigenlijk niet naar te luisteren valt:



Een klassieker van een Stevie Wonder. Meer dan een Hammondorgel heb je niet nodig, zo bewijst deze bijzonder kundige en klaarblijkelijk toegewijde man:



Misschien wel m’n favoriete ‘amateur’, Andreas Hellkvist:





Eťn van de beste, of misschien wel de beste Nederlandse bespelers, Leon Kuijpers:





Alan Price, de voormalig toetsenist van ‘The Animals’, o.a. bekend van de solo van ‘The house of the rising sun’:





Rock, begeleid door een Hammondorgel:



Jimmy Smith, heeft bijgedragen aan de populariteit van het orgel in de jazz: